บำราบ

釋義

1. 1.動詞平定；鎮壓
   • พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงบำราบทุกข์ของราษฎรที่ห่างไกลทุกที่
     國王親自出巡，前往平定各地偏遠百姓的苦難
   同義ปราบ
2. 2.動詞使畏懼；威嚇