ปราชญ์

釋義

1. 1.名詞哲人；學者；智者
   • พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 ทรงเป็นปราชญ์ทางภาษาและนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ของไทย
     拉瑪六世國王是泰國偉大的語言學者與作家
   同義นักปราชญ์ผู้รู้ผู้รอบรู้