ปล้อง

釋義

1. 1.名詞（竹子等的）節；段
   • คนเล่นว่าวจะนิยมเสาะหาไม้ไผ่สีสุกที่มีปล้องยาวเรียวเรียกว่า เพชรไม้ มาเหลาทำโครงอันกลาง
     玩風箏的人通常會尋找節長而細的竹子，稱為「鑽石竹」，用來削製風箏的中骨
   同義ข้อบ้อง