ปะทะคารม

釋義

1. 1.動詞言語交鋒；爭辯；口角
   • เขามีเรื่องระหองระแหงและเคยปะทะคารมกับหัวหน้ามาตลอด
     他和主管一直有些心結，之前也常常和他爭辯
   同義โต้เถียงโต้คารมเถียง