ปะทะ

釋義

1. 1.動詞衝突；交鋒；對抗
   • เห็นได้ชัดว่าเป็นการจัดอภิปรายของพรรคคราวนี้มีจุดประสงค์เพื่อเพื่อมุ่งจะปะทะกับทีมผู้สมัครของพรรคก้าวหน้าแบบไม่ยอมลดราวาศอกให้แก่กันเลย
     很明顯這次政黨舉辦這場座談會的目的，就是要與前進黨候選人團隊正面交鋒，絲毫不肯讓步
2. 2.動詞碰撞；相撞
   • เพราะความเหม่อลอย ทำให้จักรยานของเขาไปปะทะกับเสาไฟฟ้าอย่างจัง
     因為一時分心，他的腳踏車狠狠撞上了電線桿
   同義ชนกระทบ