ปึก

釋義

1. 1.量詞塊；捆；堆
   • ขโมยกวาดเครื่องเพชรไปทั้งหมดโดยไม่สนใจเงินปึกหนึ่งทีวางอยู่ใกล้ๆ
     小偷把珠寶全部掃走，卻沒注意到旁邊放著一大塊錢
   同義ก้อนมัดกองกำหมู่กลุ่ม
2. 2.形容詞厚實的；堅固的；緊實的
   • บนโต๊ะมีสมุดปกแข็งหนาปึก 2 เล่มวางอยู่
     桌上放著兩本厚厚的硬皮筆記本
   同義แน่นแน่นหนาแข็ง
   反義อ่อน