ผกา

釋義

1. 1.名詞花；花朵
   • ในสวนร่มรื่นไปด้วยผกาหลากสีส่งกลิ่นหอมชื่นใจ
     花園裡開滿了五顏六色的花朵，散發著芬芳令人心曠神怡
   同義ดอกไม้มาลีบุปผาบุปชาติ