พักพิง

釋義

1. 1.動詞暫居；投宿；棲身
   • ดินแดนที่ร่มเย็นอุดมสมบูรณ์เป็นดินแดนที่ผู้คนหลายชนิดหลายภาษาพากันมาพักพิงโดยที่เจ้าของถิ่นเดิมก็มิได้รังเกียจเดียดฉันท์แต่ประการใด
     溫暖富饒的土地是許多不同種族、不同語言的人們前來棲身之地，而原住民也絲毫沒有排斥或嫌棄。
   同義พักอาศัยอยู่