ฟุบ

釋義

1. 1.動詞趴倒；癱倒
   • หล่อนฟุบหน้าร้องไห้อยู่กับพื้น โดยไม่อยากรับรู้ความจริงที่แสนโหดร้าย
     她趴在地上哭泣，不願接受這殘酷的事實。