ระบัด

釋義

1. 1.形容詞剛萌芽的；嫩的
   同義อ่อนเพิ่งผลิ
2. 2.動詞發芽；長出嫩葉
   • ชายหญิงยืนสงบนิ่งท่ามกลางเสียงร้องเริงร่าของบรรดาสัตว์ใหญ่น้อยในแมกไม้ระบัดใบเขียว
     男女靜靜地站著，四周是各種大小動物歡快的叫聲，環繞在嫩葉初綻的樹林之中
   同義ผลิ