ระบือ

釋義

1. 1.動詞傳揚；廣為流傳；聞名
   • ครั้งนี้เป็นโอกาสของเขาที่จะพิสูจน์ฝีมือให้ระบือนาม
     這是他證明自己實力、讓名聲遠揚的機會
   同義ลือเอิกเกริกฟุ้งเฟื่องเลื่องลือ
2. 2.形容詞著名的；聞名遐邇的
   • ประเทศเยอรมันมีโรงงานถลุงเหล็กที่มีชื่อเสียงระบือไปทั่วโลก
     德國有座舉世聞名的煉鋼廠
   同義ลือเอิกเกริกฟุ้งเฟื่องเลื่องลือ