ระเอาใจ

釋義

1. 1.動詞逗樂；取悅；討好；哄（人開心）
   • แม่ระเอาใจลูกชายที่ร้องไห้
     媽媽逗樂哭泣的兒子。
   • เขาพยายามระเอาใจแฟนของเขาด้วยการซื้อของขวัญ
     他努力用買禮物的方式討好他的女友。
   • ครูใช้เกมเพื่อระเอาใจนักเรียนในชั้นเรียน
     老師用遊戲來取悅課堂上的學生。
   同義ทำให้ยิ้มทำให้เบิกบานยอดหลอก
   反義ทำให้เสียใจทำให้โกรธ