ลูกคอ

釋義

1. 1.名詞（歌唱時的）轉音；顫音
   • นักร้องหมอลำคนนี้เป็นที่เลื่องลือว่ามีลูกคอดีมาก
     這位民歌歌手以轉音優美著稱
2. 2.名詞喉音；喉間顫音
   • หลายคนเอิ๊กอ๊ากลงลูกคออย่างเมามัน
     很多人陶醉地打著酒嗝、發出喉音