สลักหักพัง

釋義

1. 1.動詞崩塌；毀壞；成為廢墟
   • ประชาชนปล่อยให้อารามเหล่านี้สลักหักพังไป
     民眾任由這些寺院崩塌毀壞
   同義ปรักหักพังชำรุด
2. 2.形容詞殘破的；荒廢的
   • องค์พระพุทธรูปเหล่านี้ถูกทอดทิ้งอยู่ตามโบราณสถานซึ่งสลักหักพัง
     這些佛像被遺棄在殘破荒廢的古蹟中