สุขใจ

釋義

1. 1.形容詞快樂；開心；滿足；愉快
   • ฉันสุขใจที่ได้พบคุณ
     我很高興見到你
   • เขาดูสุขใจมากกับชีวิตใหม่
     他對新生活看起來很滿足
   • พอใจและสุขใจกับผลงาน
     對作品感到滿意和開心
   同義มีความสุขยินดีพอใจเปิดใจ
   反義เศร้าโกรธไม่พอใจ