หน้าบาน

釋義

1. 1.動詞眉開眼笑；喜形於色
   • เขาหน้าบานด้วยความดีใจที่เธอยอมแต่งงานด้วย
     他因為她答應嫁給他而樂得眉開眼笑。
   同義ดีใจ
   反義หน้าตูมหน้างอหน้าหงิก