หมดลม

釋義

1. 1.動詞氣絕；斷氣；死亡
   • เขาสั่งเสียกับหล่อนก่อนที่จะหมดลมไป
     他在斷氣之前對她做了臨終交代
   同義ตายถึงแก่กรรมมรณะเสียสิ้นดับล่วงลับสิ้นลมสิ้นชีพสิ้นใจหมดลมหายใจสิ้นชีวิตสิ้นอายุขัย