หลีกไป

釋義

1. 1.動詞躲開；閃避；逃離；避開（危險、麻煩、人等）
   • เขาหลีกไปจากความอันตราย
     他逃離了危險。
   • เธอหลีกไปก่อนที่ฉันจะถามเธอ
     她在我問她之前就閃了。
   • สัตว์ป่าหลีกไปเมื่อมนุษย์เข้าใกล้
     野生動物在人類靠近時會逃開。
   同義หนีหลีกเลี่ยงหนีไป
   反義เข้าหน้าเผชิญอยู่หน้า