ห้ามปราม

釋義

1. 1.動詞勸阻；制止
   • ลูกชายกับลูกสะใภ้ทะเลาะตบตีแล้วร้องไห้เสียงลั่นจนผู้เป็นแม่ต้องออกมาห้ามปราม
     兒子跟媳婦吵架打起來還大哭大鬧，做母親的只好出面勸阻
   同義ห้าม