ห้ามใจ

釋義

1. 1.動詞抑制情感；克制自己
   • เธอควรห้ามใจตัวเองเสียบ้าง ไม่ใช่ตามใจตัวเองแบบนี้
     妳應該多克制一下自己，不要這樣任性
   同義ระงับใจข่มใจยับยั้งใจ
   反義ปล่อยใจตามใจ