อ่อนระโหย

釋義

1. 1.動詞疲憊不堪；筋疲力竭
   • คนงานทำงานหนักจนอ่อนระโหยไปตามๆ กัน
     工人們因工作繁重而個個疲憊不堪
   同義อิดโรยอ่อนระโหยโรยแรงอ่อนโรย