เฉอะแฉะ

釋義

1. 1.動詞泥濘；濕滑黏膩
   • ถนนทางเข้าหมู่บ้านเป็นดินลูกรัง ฝนตกลงมาทีก็เฉอะแฉะไปหมด
     通往村子的路是碎石泥土路，一下雨就變得泥濘不堪
   同義แฉะเปียกแฉะ
   反義แห้ง