เบิ่ง

釋義

1. 1.動詞凝視；盯著看
   • แม่วัวไม่ก้มหัวลงกินหญ้า แต่เบิ่งดูอะไรๆ ไปรอบทุ่งอยู่เรื่อยๆ ด้วยความระมัดระวัง
     母牛沒有低頭吃草，而是不斷警戒地環顧四周
   同義ดูมองมองเบิ่ง