เปรียว

釋義

1. 1.動詞敏捷的；機靈的
   • แมวพันธุ์นี้สืบสายพันธุ์จากแมวป่าโดยตรง มันจึงเปรียว ชนิดจับตัวมันยาก
     這種貓的血統直接來自野貓，所以牠非常敏捷，很難捉到牠
   同義ว่องไวปราดเปรียว
   反義เงื่องหงอยเซื่อง
2. 2.動詞（身材）修長的；纖細的
   • นางแบบใหม่คนนี้รูปร่างเปรียวดีจริงๆ
     這位新模特兒的身材真的很纖細修長
   同義อ้อนแอ้นอรชรเพรียวระหงเรียว
   反義อ้วน
3. 3.形容詞敏捷的；機靈的；野性的
   • นายพรานตั้งใจว่าจะจับเจ้ากระต่ายป่าตัวเปรียวนี้ให้ได้
     獵人打定主意要抓到這隻敏捷的野兔
   同義ว่องไวปราดเปรียว
   反義เงื่องหงอยเซื่อง