เพ้อเจ้อ

釋義

1. 1.動詞胡言亂語；空談
   • ปล่อยให้เขาเพ้อเจ้อไปคนเดียวเถอะ อย่าไปสนใจเขาเลย
     就讓他一個人胡言亂語吧，別理他就好
   同義พร่ำเพ้อเพ้อฝัน