พร่ำเพ้อ

釋義

1. 1.動詞喃喃自語；胡言亂語
   • ทั้งๆ ที่ตัวเองหมดวาสนาจะมีความรักกับเขาได้แต่ก็ยังพร่ำเพ้อถึงความรัก
     儘管自己已無緣與他有愛情，卻仍念念不忘那段感情
   同義เพ้อเพ้อพร่ำรำพัน