เมามัว

釋義

1. 1.動詞沉迷；迷戀；著迷
   • ภิกษุจะต้องไม่เมามัวพัวพันในเรื่องของทางโลก
     僧侶不應沉迷於世俗事務中
   同義มัวเมาหลงหลงใหลหลงระเลิงลุ่มหลง