เมิน

釋義

1. 1.動詞轉臉不理；別過臉去
   • เธอเมินใส่ผมทุกทีที่เจอกัน ไม่รู้ว่าเกลียดอะไรผมนักหนา
     每次見到我她都別過臉不理，不知道她那麼討厭我什麼
   同義เบือนเมินหน้า
2. 2.動詞忽視；不理會
   • เดี๋ยวนี้วัยรุ่นไทยเมินเพลงไทยไปนิยมเพลงฝรั่งแทน
     現在泰國年輕人不理泰國歌曲，改為喜歡西洋歌曲