เสนียด

釋義

1. 1.名詞不祥之物；厄運
   • ฉันไม่เก็บของพวกนี้เอาไว้ให้เป็นเสนียดแก่ตัวหรอก
     我才不要把這些東西留著給自己招來厄運呢
   同義จัญไรเสนียดจัญไรความอัปมงคล
   反義สิริมงคล