แคล้วคลาด

釋義

1. 1.動詞逃過；躲過；倖免於難
   • ้เขาแคล้วคลาดจากอันตรายทั้งปวง ก็เพราะมีความดีคุ้มครองนั่นเอง
     他能躲過所有的危險，就是因為有善行保護著他
   同義ปราศจากคลาดแคล้วรอดไปพ้นไปรอดพ้น
   反義ประสบพบเจอ