แผ่ซ่าน

釋義

1. 1.動詞瀰漫；擴散；滲透
   • ความแค้นของเขาแผ่ซ่านไปทั่วร่างทันทีที่เห็นหน้าศัตรูเก่า
     一看到老仇人的臉，他的怒氣立刻瀰漫全身。
   • ความแค้นของเขาแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายเมื่อเห็นหน้าศัตรูเก่า
     一看到老仇人的臉，她的怒氣就瀰漫全身。
   同義ซึมซาบกระจายซึมแผ่กระจายแทรก