ขันตี

釋義

1. 1.名詞忍耐；耐心
   • อาจารย์ท่านมีขันตีสูงมาก ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งรอบข้างง่ายๆ
     老師的耐心非常高，不容易受周遭事物影響而動搖。
   同義ขันติความอดทนความอดกลั้น