ขืน

釋義

1. 1.動詞強迫；勉強
   • ถ้าพ่อแม่ขืนให้หล่อนแต่งงาน หล่อนจะหนีออกจากบ้าน
     如果父母硬要她結婚，她會離家出走。
   同義บังคับ
   反義ทำตามยินยอมเชื่อฟัง
2. 2.動詞違抗；反抗；抗拒
   • กรรมกรพยายามรวมตัวเพื่อขืนอำนาจของพวกนายทุน
     工人們試圖團結起來對抗資本家的權力。
   同義ขัดขัดขืนฝ่าฝืน
   反義ยินยอมทำตามเชื่อฟัง