ขืนใจ

釋義

1. 1.動詞強姦；性侵
   • น้าชายขืนใจหลานทั้ง 2 คนมานาน โดยที่พ่อแม่เด็กไม่รู้เรื่องเลย
     舅舅長期性侵這兩個外甥，而孩子的父母完全不知情。
   同義บังคับข่มขืนปลุกปล้ำ
2. 2.動詞違背心意；勉強自己
   • เธอจะขืนใจตัวเอง หลอกว่ารักเขาไปได้อีกนานสักแค่ไหน
     她還能違背自己的心意，騙自己說愛他多久呢？
   同義ฝืนใจ