แข็งขืน

釋義

1. 1.動詞抗拒；不服從
   • ข้าราชการบางคนแข็งขืน ไม่ทำตามใบสั่งของผู้มีอำนาจ
     有些公務員抗拒不從，不遵照有權者的命令行事
   同義ขัดขืนแข็งข้อ
   反義ยอมตามใจอ่อนข้อ