ฉุนเฉียว

釋義

1. 1.動詞易怒的；暴躁的
   • หล่อนรู้นิสัยเขาดีว่าจะฉุนเฉียวหงุดหงิดไปอย่างนั้นเองแหล่ะ
     她很清楚他的性格，知道他就是這樣容易暴躁不耐
   同義ไม่พอใจโกรธ
2. 2.形容詞易怒的；暴躁的
   • อาการฉุนเฉียวของเขาเป็นที่ประจักษ์สายตาแก่ลูกน้องของเขาเป็นอย่างดี
     他易怒暴躁的樣子在部下眼裡看得清清楚楚