บุญบารมี

釋義

1. 1.名詞福報威望；功德聲望
   • การสร้างความดีแบบพระภิกษุองคุลีมาน นับว่าเป็นการสั่งสมบุญบารมีเพื่อชาติภพต่อไป
     像阿央古利馬拉尊者那樣行善積德，可說是為來世累積福報威望