บูดเบี้ยว

釋義

1. 1.形容詞扭曲；（因痛苦或不滿而）皺著臉
   • เขาแหงนหน้าบูดเบี้ยวขึ้นมาช้าๆ และส่งเสียงขู่ปนเสียงหอบแรงๆ ไม่หยุดปาก
     他慢慢地抬起扭曲的臉，發出夾雜著喘氣聲的低吼，沒有停止
   同義เบ้เบี้ยวบูด