เบ้

釋義

1. 1.動詞（因將哭而）扁嘴；皺臉
   • ลูกหน้าเบ้จะร้องไห้เพราะพ่อแม่ไม่ซื้อของเล่นให้
     孩子因為父母不買玩具給他，扁著嘴快要哭出來了
2. 2.動詞扭曲；歪斜
   • ผมเบ้ปากเมื่อความเจ็บปวดแล่นจี๊ดจับขั้วหัวใจ
     劇痛猛然刺穿我的心口，我不禁扭曲了嘴角
   同義บิดเบี้ยว
   反義ตรง