ปอน

釋義

1. 1.形容詞破舊；邋遢
   • ชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ในชุดเสื้อผ้าปอนๆ เดินป่าวร้องไปตามบาทวิถีที่เนืองแน่นไปด้วยฝูงชน
     一個穿著破舊衣服的年輕男子，在擁擠的人行道上邊走邊叫賣
   同義ซอมซ่อมอซอสกปรกมอมแมม
   反義หรูหรา