ผจญ

釋義

1. 1.動詞對抗；搏鬥；抵禦
   • ครั้งหนึ่งในตอนเดินธุดงค์ตามป่าลึกหลวงพ่อได้เคยผจญกับเสือร้ายมาแล้ว
     有一次在深山中行腳時，師父曾經與凶猛的老虎搏鬥過。
   同義ประจญประจัญผจัญ