ระอุ

釋義

1. 1.動詞（局勢、戰爭等）爆發；升溫；一觸即發
   • ไฟสงครามเริ่มระอุขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
     戰火再次一觸即發
   同義คุกรุ่นปะทุเดือดดาล
   反義ดับ
2. 2.動詞炎熱難耐；酷熱
   • อากาศร้อนระอุแทบว่าตัวจะสุกหน้าไหม้ตัวไหม้ไปตามๆ กัน
     天氣熱得像要把人烤熟一樣，大家的臉和身體都快被曬傷了
   同義ร้อนร้อนระอุ
3. 3.動詞（食物）熟透；煮透
   • พอเช็ดน้ำแล้วจะต้องดงข้าวให้ระอุ
     擦乾水後，還要把飯燜到熟透