ว้าวุ่น

釋義

1. 1.形容詞吵鬧；喧囂；混亂不堪；人聲鼎沸
   • ตลาดในเช้านี้ว้าวุ่นมากเลย
     今天早上的市場吵鬧得很厲害。
   • ห้องเรียนว้าวุ่นจนครูต้องเรียกใจและนั่งทำงาน
     教室吵鬧得連老師都得大聲講話並停止工作。
   • งานปาร์ตี้ค่ำนี้ว้าวุ่นแสนสนุก
     今晚的派對吵鬧得非常有趣。
   同義เสียงดังโสโครกหวั่นไหววุ่นวาย
   反義เงียบสงบเรียบร้อย