หน่ายแหนง

釋義

1. 1.動詞厭煩疏遠；心生嫌隙而厭倦
   • พออยู่ด้วยกันนานเข้าที่เคยซึ้งใจก็กลับเป็นหน่ายแหนง
     在一起久了之後，原本感動的心情反倒變成了厭煩疏遠。
   同義แหนงหน่ายเบื่อหน่าย