หลักแหล่ง

釋義

1. 1.名詞住所；定居地
   • เมื่อมนุษย์มีบ้านมีเมืองอยู่เป็นหลักแหล่งแล้วก็มีอารยธรรมของบ้านเมือง
     當人類有了固定居住的家園和城鎮後，就有了城鎮的文明
   同義ที่อยู่ที่อาศัยถาวร