หายหน้า

釋義

1. 1.動詞消失不見；避不見面
   • เมื่อยามอับจน เพื่อนเธอหายหน้าไปกันหมด
     窮困潦倒時，她的朋友們全都不見蹤影了
   同義หายหัวหายหน้าหายตา