เปะปะ

釋義

1. 1.副詞雜亂無序；散亂
   • ต้นหางนกยูงแห้งตายไปแยะที่ขึ้นใหม่ก็ขึ้นเปะปะไม่เป็นระเบียบ
     鳳凰木的老枯枝掉了很多，新長出來的也雜亂無序地生長。
   同義เกะกะส่งเดชสะเปะสะปะ
   反義เป็นระเบียบ