เกะกะ

釋義

1. 1.副詞雜亂地；礙路地；亂堆地
   • ในโรงแกะสลักมีท่อนไม้วางกองเกะกะ ปะปนอยู่กับรูปแกะสลักไม้
     雕刻工坊裡堆滿了雜亂的木料，與木雕作品混在一起
   同義กีดขวางขวาง
2. 2.動詞調皮惹事；行為不良；搗蛋
   • ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่ามันเลวทรามแค่ไหน อาศัยบารมีพ่อเกะกะชาวบ้านมาไม่รู้กี่คน
     大家都知道他有多壞，仗著父親的勢力欺負過不知多少村民
   同義เกเรเกะกะเกเรเกะกะระรานเกะกะก้าวร้าว