เป่า

釋義

1. 1.動詞吹奏（樂器）
   • ทางเข้าเมืองขอนแก่นนั้นผมเห็นเขาทำรูปไดโนเสาร์เป่าแคนให้เป็นสัญญาลักษณ์ของจังหวัด
     在往孔敬府的入口，我看到他們做了一個吹芒的恐龍雕像，作為該府的象徵。
   • ทางเข้าเมืองขอนแก่นนั้นผมเห็นเขาทำรูปไดโนเสาร์เป่าแคนให้เป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด
     在往孔敬府的入口，我看到他們做了一個吹芒的恐龍雕像，作為該府的象徵。
   同義บรรเลงเล่น
2. 2.動詞吹（氣）
   • คุณนายพนมมือน้อมหัวเข้าหาเจ้าพ่อให้เป่ากระหม่อม
     夫人合掌低頭，讓神明為她吹頭頂祈福。
   • คุณนายพนมมือน้อมหัวเข้าหาเจ้าพ่อให้เป่าขม่อม
     夫人合掌低頭，讓神明為她吹頭頂祈福。
   同義พ่นพัด
   反義สูด