เสียสัตย์

釋義

1. 1.動詞背信；言而無信
   • พล.อ.สุจินดา คราประยูรเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยแถลงว่าตนเองมีความจำเป็นจะต้องเสียสัตย์เพื่อชาติ
     蘇金達上將就任總理時聲明，自己有必要為了國家而背信
   同義ผิดคำสัตย์ตระบัดสัตย์